Jong & oud over hun corona-beleving

Publicatiedatum: 17-12-2020

Wonen in tijden van corona, hoe is dat? We vragen het twee van onze huurders van verschillende leeftijden. Een studente op de Campus van Aeres Hogeschool en een bewoonster van een seniorenappartement aan de Lijzijde in Dronten.

“Houd gewoon rekening met elkaar”

Ze wil vanwege haar behoefte aan privacy liever niet met naam en foto vermeld worden, vertelt de 90-jarige bewoonster in haar appartement. Ook corona heeft ze tot dusverre buiten de deur weten te houden, vertelt ze vol optimisme op haar praatstoel. Maar ermee omgaan valt niet altijd mee.

Niet bang, wel voorzichtig

Ik ben niet angstig voor corona, maar wel voorzichtig. De laatste tijd loop ik met een mondkapje op naar de brievenbus. Dan zie je nog wel eens een medebewoner die opzij deinst. Net of je een enge ziekte hebt. Sommigen zie je ook liever alleen in de lift stappen; dat snap ik wel. Belangrijk is dat je je gewoon aan de regels houdt en je verantwoordelijkheid neemt! Dat betekent rekening houden met elkaar, net zoals ik in de kamer ook de radio niet te hard zet. Gelukkig heb ik met mijn buren goed contact; ik zie ze bijna dagelijks op de galerij, waarbij ik zo goed mogelijk afstand probeer te houden. Ja, soms kom ik misschien per ongeluk wat te dichtbij.

Lichaamscontact mis ik

Maar tegelijk is dat lichaamscontact ook wat ik het meest mis: af en toe een arm om me heen. Ik ben weduwe, heb kinderen en kleinkinderen en ben al overgrootmoeder, maar knuffelen wil ik niet met ze. Ik ben dan toch te bang dat een van ons de ander besmet. Dat zou ik mezelf nooit vergeven. Ik ben allang blij dat ze hier wel op bezoek komen en ik soms bij hen. Daarnaast heb ik goede vrienden in de buurt die voor me de boodschappen bestellen. Daar hoef ik de deur niet voor uit. Ik zie dus gelukkig nog wel genoeg mensen. En daarnaast bel en app ik veel met mijn familie. Ik ben zo blij dat ik dat kan. En verder is het maar hopen dat corona wegblijft. Maar als het komt, dan komt het. Erop mopperen helpt niet, zei mijn vader altijd. Daar verdwijnt het niet mee. En zo is het.

Mary de Weerd: “Ik mis vooral het uitgaan”

Mary de Weerd (20) is tweedejaars studente Diergezondheid & Management aan Aeres Hogeschool in Dronten. Sinds augustus 2019 woont ze op de Campus in de nieuwe OFW-appartementen naast de school. Hoe beleeft zij de periode vóór en tijdens corona?

Ik mis het uitgaan

Bij de eerste coronagolf ging de school dicht en ging ik, net zoals de meeste studenten, terug naar mijn ouderlijk huis. Na een paar weken had ik dat wel gezien en kwam ik graag weer hier voor de rust. En het leuke van de Campus is dat je altijd wel een bekende tegenkomt. Nu met de tweede golf mis ik het uitgaan vooral, wat ik anders toch wel twee keer per week deed. De bar ‘t Lab is nog open en ze houden rekening met de regels, maar ik vind het risico op besmetting te groot. Toch zie ik om me heen dat veel studenten zich er hier niet zo druk over maken.

Ouders niet besmetten

Ik ben daar voorzichtiger in. Ook alle lessen volg ik zoveel mogelijk online via de laptop, hoewel sommige ook door docenten in het klaslokaal worden gegeven. Gelukkig is de wifi hier goed, hoor! Mijn grootste zorg is dat ik mijn ouders zou kunnen besmetten, als ik naar huis ga. Daar ben ik de laatste weken dan ook niet meer op bezoek geweest. Dat heeft ook te maken met de afstand, want ik kom uit Zuid-Limburg. Maar we hebben bijna dagelijks wel even contact met elkaar en gelukkig woont mijn vriend ook op de Campus. Daarnaast heb ik nog mijn vier huisgenoten met wie we regelmatig samen eten in de keuken. Ons huis is best ruim met ieder een eigen badkamer en toilet, maar je komt elkaar toch vaak tegen. Boodschappen doe ik nog wel bij de supermarkt of in het dorp, maar verder kom ik weinig buiten. Ik houd dus echt tijd over, bijvoorbeeld om te studeren.

 

Deel deze pagina

 
Annuleren

Waarmee kunnen wij je helpen?

Begin hier met zoeken!

Geen resultaten gevonden